Maand: oktober 2014

Sociaal gedrag?

Het werken met honden is hartstikke leuk, maar soms komen er situaties voor waar mijn haren recht overeind van gaan staan. En in dit geval was het ook nog eens onmogelijk om de verantwoordelijke erop aan te spreken…

Stel, je hebt een hond met wat problemen. Deze hond valt uit naar alle dingen/personen die ze eng vind, en helaas is dat nogal veel. Zo zijn fietsers een uitdaging, evenals scooters, scootmobielen, of onbekenden die haar aanstaren. Maar waar ze vooral héél heftig en al vanaf grote afstand op reageert zijn andere honden. Als je een stuk met haar wilt wandelen is dat (voor beiden!) niet echt een leuke ervaring vanwege het uitvallen. Iedere wandeling is eigenlijk een verkapte trainingssessie, want je probeert zoveel mogelijk te voorkomen dat ze uitvalt. Iedere keer dat zij zich toch weer zo onzeker voelt dat ze uitvalt, is namelijk een stap achteruit in haar training. Dus wat doe je dan, je wandelt naar een fietsvrij parkje met ruim grasveld, waar honden aangelijnd moeten zijn en op een tijd dat kinderen op school zitten. Op deze plaats kan je behoorlijk ongestoord met haar oefenen, want er komen relatief weinig mensen langs en door het ruime grasveld kan je voldoende afstand creëren tot ‘enge’ dingen. Beter dan dat wordt het niet, toch?

Tsja, tot je bij een bocht opeens een oudere dame aan ziet komen lopen met een klein, pluizig hondje. Hm, dat is echt nog teveel voor jouw hond, dus voordat die doorheeft dat er een andere hond in de buurt is vraag je aandacht en loop je van het kleine hondje weg. Even de afstand vergroten en jouw hond afleiden tot ze voorbij gelopen zijn. Opeens hoor je wat zacht geritsel achter je, en draait jouw (grote!) hond zich om om direct uit te vallen. Blijkt dat kleine hondje los te lopen, en vol op die van jou af gerend te zijn om te spelen, leuk! Omdat je dit niet had verwacht, kan je jouw hond maar net tegenhouden. En terwijl jouw hond aan het einde van de korte lijn volledig door het lint gaat, blijft het kleine hondje vrolijk op een paar meter afstand heen en weer rennen en jouw hond uitdagen.

Ik kan me voorstellen dat je ondertussen wel een beetje gek aan het worden bent, toch?

Ja inderdaad, dit is mij overkomen tijdens een ronde met Laika. En misschien moet je het verhaal nog eens lezen, maar dan merk je dat er nog een belangrijk persoon ontbreekt. Juist ja, de eigenaresse van het kleine hondje. Want wat deed zij toen haar hond afrende op een aangelijnde, grote hond die duidelijk van hen weggeleid werd? Niets. Wat deed zij toen haar hond Laika bleef uitdagen terwijl ze zag dat Laika uitviel? Niets. Toen ik haar toeriep dat ze haar hond bij zich moest roepen stond ze me eerst even verwaand aan te kijken (met een blik van ‘de jouwe valt uit hoor, niet die van mij’), en vervolgens riep ze dan maar een keer. En wat deed de hond vervolgens? Juist ja, niets, want luisteren terwijl hij aan het ‘spelen’ was ging toch echt niet gebeuren…

Het kan aan mij liggen, maar ik vind dit heel asociaal gedrag. Sowieso is het niet handig om een loslopende hond te laten afrennen op een aangelijnde hond, maar als je dan ook nog simpelweg weigert in te grijpen als het niet goed gaat vind ik op zijn zachtst gezegd ‘vreemd’. Een loslopende hond dien je ten allen tijde onder controle te hebben, maar zeker als je besluit hem los te laten op terrein waar hij aangelijnd dient te zijn. Stel nu dat de andere hond agressief is en zonder waarschuwing bijt, wil je dat jouw hond dat gevaar loopt? Of misschien loopt die andere hond aan de lijn omdat hij heel oud is, of herstellende van een operatie. Wil je het dan echt op je geweten hebben dat zo’n hond door jouw hond 2 weken pijn heeft met lopen? Het is een kleine moeite om jouw hond even bij je te houden tot je aan de andere eigenaar kan vragen of die ervan gediend is dat ze kennismaken. En geloof me, die andere eigenaar zal je daar heel, heel dankbaar voor zijn!

Advertenties