Aandacht krijgen (en niet vragen, uitlokken, of afdwingen)

Een paar weken terug heb ik de workshop Contact & Co gevolgd van Geertje Schijf. Een absolute aanrader voor mensen wier hond in bepaalde gevallen teveel gefocust is op {iets willekeurigs buiten}, en dan niet meer bereikbaar is voor de eigenaar. Bijvoorbeeld bij te grote opwinding bij het zien van andere honden, het najagen van auto’s, overmatig blaffen tijdens behendigheidswedstrijden of constant afgeleid zijn in drukke situaties (dit waren enkele redenen van mijn medecursisten die dag). Ik ging er heen vanuit pure interesse, én omdat Darwin (mijn Aussie van 14 maanden) uit frustratie omdat hij er niet naartoe kan aan de lijn kan uitvallen naar andere honden. Gelukkig niet met ‘gewoon’ uitlaten, maar wel als er meer opwinding in het spel is zoals met hardlopen of in het bos.

Eerst hadden we een gedeelte theorie. Klinkt misschien saai, maar was het absoluut niet, wat kon zij dat ontzettend leuk brengen! Wat een beetje humor en leuke voorbeelden wel niet uitmaken als je mensen wat wilt leren… Vervolgens begonnen de praktijkoefeningen. Eerst een lesje lichaamstaal kijken, hoe zie je bijvoorbeeld het verschil tussen ‘echt’ snuffelen en ‘ik-kan-het-even-niet-meer-aan’ snuffelen (intens snuffelen op dezelfde plek vs luchtiger snuffelen en ondertussen rondkijken).

Daarna kwamen de aandachtsoefeningen; hond belonen voor aandacht geven en wandelen met aandacht. Uitgangspunt bij beide oefeningen is dat de hond uit zichzelf contact maakt (en je dat beloont), zonder dat jij aandacht vraagt. Maar waarom zou je wachten tot hij uit zichzelf contact maakt terwijl je hem ook kan roepen? Als je altijd de aandacht van je hond moet vragen bij afleidingen kan het voorkomen dat jij zelf een keer een afleiding mist, en de hond toch (op een ongewenste manier?) reageert. Wanneer je de hond leert contact met jou te maken wanneer hij een afleiding waarneemt, zal hij dus ook contact met jou zoeken als jij die afleiding over het hoofd ziet. Het voorbeeld uit mijn workshop: Je loopt op straat en er zit ergens een kat die jij niet hebt gezien. De hond die alleen geleerd heeft aandacht aan de baas te geven wanneer zijn naam wordt geroepen kan besluiten op de kat af te springen. Waarna je als eigenaar overrompeld staat te kijken, want jij had die kat immers gemist. De andere hond merkt de kat op, en kijkt vervolgens naar zijn eigenaar ‘Hé, hé, zie jij die kat ook! Moet ik daar wat mee?’. Als eigenaar denk je dan ‘Geen flauw idee wat jij denkt te zien, maar WAT GOED DAT JE CONTACT MAAKT!’ en beloont de hond enthousiast.

En nu denk je misschien, hartstikke leuk die oefeningetjes, maar hoe helpt ‘wandelen met aandacht’ in een omgeving met relatief weinig prikkels met het oplossen van het probleemgedrag dat in het begin werd genoemd? Eigenlijk is dat heel simpel. Als je een kind leert rekenen begin je niet meteen met machten en wortels, maar met kleine optelsommetjes. Zo werkt dat ook bij honden. Ik ga met Darwin dus niet meteen hardlopen langs een groep spelende honden en dan verwachten dat hij contact met mij maakt (want dat gebeurt dus echt niet!), maar ik begin bij het begin. Dat betekent gewoon in de wijk wandelen en andere plekken met aangelijnde honden opzoeken, en dan terwijl we nog op ruime afstand staan belonen als hij contact met mij maakt i.p.v. naar de hond te staren. Ook al zou het in deze situatie goed gaan, ik wil dat hij leert dat aan de lijn lopen betekent dat hij contact met mij zoekt en niet met de andere hond. Pas als dat op steeds kleinere afstand goed gaat, kunnen we de moeilijkheidsgraad gaan verhogen. Zorgen voor opwinding door te gaan hardlopen of Darwin een klein beetje op te jutten met een speeltje, of juist door middel van een andere hond door die te laten spelen of rennen.

In ieder geval heb ik na de workshop weer hernieuwde motivatie en handvatten om met Darwin te werken aan het verbreken van zijn focus op andere honden. Sinds we hier weer vrij intensief mee bezig zijn zie ik al flinke vooruitgang in zowel het krijgen van zijn aandacht in drukkere situaties zonder honden (zoals de markt) en in het krijgen van aandacht als we een andere hond zien. Het is voor hem nog steeds lastig om zijn blik ‘los te maken’ van een hond, maar zodra dat eenmaal lukt focust hij zich niet weer opnieuw zo intens. Van de week liepen we zelfs enige tijd op 10 meter afstand achter een klein hondje aan dat naar een losloopstukje gebracht werd. Daar ging het vervolgens uitdagend langs het hek op rennen, maar de lijn van Darwin heeft geen moment strak gestaan en hij heeft zich niet overmatig op de hond gefocust. Ha, de aanhouder wint!

Tijdens de cursus moesten we ook bepalen welke doelen we wilden gaan bereiken, mijn doelen met Darwin zal ik ook nog even delen.

Korte Termijn

Aangelijnd op minimaal 3 meter langs zich rustig gedragende honden kunnen lopen terwijl de lijn ontspannen blijft en hij meer contact met mij heeft dan zich op de andere hond focust.

Middellange Termijn

Vlak langs rustige honden kunnen lopen met ontspannen lijn en hoofdzakelijk aandacht voor mij, ook in het bos. Op ruime afstand (+- 10 meter) drukke honden kunnen negeren en met ontspannen lijn meelopen, en tijdens hardlopen het houden van een ontspannen lijn als de afstand tot de andere hond minstens 4 meter is.

Lange Termijn

In iedere situatie met ontspannen lijn en voornamelijk aandacht voor mij meelopen, ongeacht hoe gek andere honden of mensen doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s